05132281115-09158105300
نظرسنجی

معرفی تبریز بخش دوم

معرفی تبریز بخش دوم

آستان امامزاده سیدهاشم (علیه السلام)

آستان امامزاده سیدهاشم (علیه السلام) در شهرستان تبریز و در روستای کردکندی، بالای کوه بلندی قرار دارد. مسیر این بقعه سنگلاخی است و رفت و آمد به آنجا به سختی صورت می گیرد. جاده ی اصلی بقعه باریک است، یک طرف مسیر کوه های مرتفع و طرف دیگر آن را دره های عمیقی فرا گرفته که این امر رفت و آمد به این مکان مقدس را محدود به فصول خاص کرده است. پلان بقعه مستطیل شکل و ابعاد تقریبی آن 4×3 متر است. بقعه با استفاده از سنگ و گل ساخته شده و کف آن با خاک پوشش داده شده است. بقعه بارها از طرف افراد ناشناس حفاری غیرمجاز شده و سنگ قبر آن به سرقت رفته است. بنای بقعه فاقد امکانات است و به دلیل عدم رسیدگی کافی و سختی راه و دوری از روستا در حال تخریب و ویرانی است. بقعه متولی خاصی ندارد و از آنجا که سنگ مزار به سرقت رفته تشخیص محل دقیق برای افراد بومی، کاری سخت و مشکل است

آستان متبرکه امامزاده علي بن مجاهد (علیه السلام)

آستان متبرکه امامزاده علي بن مجاهد (علیه السلام)

آستان متبرکه امامزاده علي بن مجاهد (علیه السلام) در شهرستان تبریز، محله ی راست کوچه (خیابان شهید مطهری فعلی)، انتهای بازار مسجد جامع، رو به روی دربند ملا احمد و در داخل حیاطی قرار دارد.
در ضلع جنوبی حیاط، مسجد امام حسن مجتبی (علیه السلام) و در ضلع شرقی آن بقعه امامزاده علی بن مجاهد (علیه السلام) است.
در سابق در ضلع شمالی حیاط چند حجره قرار داشت و داخل یکی از آنها سه قبر در کنار هم بودند که به آنها «اوچ علمدار» می گفتند. قبرها فاقد کتیبه بودند. این حجره ها هم اکنون تخریب شده و زمین آن ها مسطح است.
تاریخ دقیق ساخت بنای اولیه بقعه معلوم نیست و در ادوار مختلف تعمیر شده است. بر اساس کتیبه ی نصب شده در سمت راست ورودی مسجد امام حسن مجتبی (علیه السلام) تعمیر آن در سال 1280 ق صورت گرفته است. متن آن چنین است:
صرف تعمیر جدید این بقعه ی مبارکه حسب الامر نواب عالیه حاجیه شهزاده دامت شوکت ها، صبیه ی مرحمت و غفران پناه نواب نایب السلطنه ی مرحوم ابن فتحعلی شاه قاجار اطاب الله ثراه سمت اتمام پذیرفت. سنه 1280.

آستان متبرکه امامزاده سيد عبدالله (علیه السلام)

آستان متبرکه امامزاده سيد عبدالله (علیه السلام)

آستان متبرکه امامزاده سيد عبدالله (علیه السلام) بر روي تپه اي در بين خانه های ساده سيلاب ملا زينال و سيلاب قوشخانه در كوچه امامزاده و در داخل مسجد امام زين العابدين (علیه السلام) قرار گرفته كه مردم آن را «سیلاب امامزاداسی» و «امامزاده تازه» مي گويند.

بنای پیشین امامزاده تا سال 1294 ق چهار طاق ساده ای داشت و در همان سال تعمیر شده و قبه ای بر فرازش ساخته اند. سید یوسف نامی تولیت آنجا را عهده دار گردیده و در عمران و آبادی آنجا کوشیده است.

حاج میرزا جعفر سلطان القرايي به نقل از يادداشت هاي مرحوم ثقةالاسلام شهيد در خصوص نقش کف دست و سنگ قر او می نویسد:

… در آن چهار طاق، سنگي است از مرمر كه نقش كف دست آدمي در آن منقور است بعد در سال هزار و دويست و نود و چهار آن چهار طاق را تعمير كرده و قبه ساختند و معروف به امامزاده شد و سيد يوسف نام متولي گرديد و آن حوالي را آباد كرد و عمارت ساخت و زراعت نمود، حالا يكي از متنزهات است. سه پارچه از لوح مزار كه مي گويند بقيه لوح همان قبر بوده باقي است كه در يك روي آن اسامي ائمه طاهرين (علیهم السلام) را با خط نسخ حك كرده اند و آنچه باقي است اسامي مباركه اواخر ائمه طاهرين (علیهم السلام) است در طرف ديگر همين كلمات باقي است: … ج المله و السياده و الدين … تغمد 94 …

آقاي عبدالعلي كارنگ محقق ارزشمند آذربايجان كه به تاريخ 23 آبان ماه سال 1350 ش از بقعه سيد عبدالله ديدن نموده، مي نويسد: «…توصيفي كه مرحوم ثقه الاسلام از چهار طاق نموده اكنون نيز مي تواند درباره آن صادق باشد. سنگ مرمري كه نقش دست داشته و به ديوار شرقي بقعه نصب شده بود اكنون شكسته، نصف آن باقي است و نصف ديگرش از بين رفته است. سنگ نبشته شكسته مرمري منصوب به روي قبر نيز هنوز در گوشه اي از آن باقي است، منتهي قسمت دوم نوشته آن چنين است: «… تغمده … في 941 ».

آستان امامزاده سیدمحمد (علیه السلام)

آستان امامزاده سیدمحمد (علیه السلام)

آستان امامزاده سیدمحمد (علیه السلام) در شهرستان تبریز، 15 كيلومتري جنوب شرقي تبريز، در قبرستان کهن روستاي كججان (كُرجان) واقع شده است. قبرستان کججان متعلق به سده ششم و هفتم هجری است که در نوع خود بی نظیر و میراثی است بر جای مانده از پیشینیان که حرف های ناگفتنی زیادی را در خود نهان دارد. این قبرستان در ضلع شمالی امامزاده قرار دارد.

در حال حاضر قسمت های بیشتر قبرستان یاد شده در اثر بی توجهی، به کلی تخریب شده است. قوچ های سنگی شکسته و سنگ قبرها که از نفایس خاص هنری برخوردار و حاوی اطلاعات مهمی درباره ی صاحبان قبور بودند از بین رفته.

یکی از مزارات مهم که تا حال موجودیت خویش را حفظ کرده و بر عظمت و بزرگی آن صد چندان اضافه شده مزار منور خواجه سید محمد بن صدیق کججانی (علیه السلام) است که هم اکنون با عنوان «امامزاده سید محمد کججانی (علیه السلام)» شناخته می شود. سال احداث بنای اولیه بقعه خواجه سید محمد کججانی (علیه السلام) معلوم نیست؛ اما عبدالعلی کارنگ معتقد است که عمارت بقعه، مربوط به نیمه اول سده ی اخیر است و مصالح به کار رفته در آن قطعه سنگ های حجاری شده ی قبور بزرگان و مشایخ کججان است.

امامزاده سید حمزه (علیه السلام)

امامزاده سید حمزه (علیه السلام)

امامزاده سید حمزه (علیه السلام) از سادات صحیح النسب آذربایجان بوده و در دربار سلطان محمود غازان و سلطان محمد خدابنده (اولجایتو) از تقرب و احترام خاصي داشت، حتي روزگاري نيز سِمت وزارت و دفترداري الجايتو را متعهد بود كه بعد كناره گرفت و باقي عمر به زهد و تقوی و عبادت سپری کرده است. با وجود اینکه از مشاغل دولتی فاصله گرفته بود، باز مورد توجه و اکرام سلطان بوده و شبی که از پیشگاه سلطان عازم منزلش بود، در کوی سرخاب تیری به وی اصابت کرد و در همانجا رخت به سرای فانی کشید و در محل فعلی بقعه به خاک سپرده شد. آستان سید حمزه در طی سده های گذشته مورد احترام مردم و حکومت های وقت بوده و محلی برای «بست» نشستن و تخفیف در مجازات مجرمین وجود داشت. عده ای از نویسندگان و محقیقن در طول ادوار گذشته به برخی از خصوصیات جناب امامزاده سید حمزه و آستانش پرداخته اند.

ملا محمد امین حشری ضمن تکرار مطالب مربوط به وجود مصحف شریف در بقعه می نویسد:

مولد شریفش از خواف است و سلطان غازان به صحبت لازم البهجت ایشان میل تمام داشته اند و در اکثر سفرها ایشان را با خود می برده اند، وفاتش در سنه سبع عشر و سبعمائه واقع شده.

شجره نامه ی جناب امامزاده سید حمزه مورد تأیید گروهی از نسب شناسان و محققان است. آن ها در سده های مختلف به تأیید نسب نامه ی ایشان پرداخته اند. اولین کسی که نسب نامه ی آن جناب را ذکر کرده، جناب نسابه عظیم الشأن ابن عنبه معاصر با امامزاده سید حمزه (علیه السلام) می باشد. متن نسب نامه ی ایشان که با 16 واسطه به هفتمین امام معصوم شیعیان حضرت امام موسی بن جعفر (علیه السلام) می رسد بدین ترتیب است:

حمزة بن حسن بن محمد بن حمزة بن امیرکا بن علی بن محمد بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن حسین بن محمد بن عبدالله بن محمد بن القاسم بن حمزة بن الامام الهمام موسی الکاظم (علیه السلام).

بقعه صاحب‌الامر یا مسجد شاه تهماسب

بقعه صاحب‌الامر یا مسجد شاه تهماسب

بقعه صاحب‌الامر یا مسجد شاه تهماسب در جانب شرقی میدان صاحب‌آباد واقع است. در گذشته مسجد سلطنتی شاه تهماسب صفوی بود. بقعه صاحب‌الامر تبریز، معبدی از عهد مهرپرستی است. این بقعه خانقاه مهرپرستان بوده و نام مهران رود و اسطوره قربانی مهرپرستانه گاو در کنار نام بقعه صاحب‌الامر گواه بر این نظر می‌باشد. این بنا در زلزله سال 1193 هجری قمری فرو ریخت و در سال 1208 هجری قمری، به همت جعفرقلی‌ خان دنبلی ملقب به باتمانقلیچ تجدید بنا گردید. در سال 1266 هجری قمری میرزا علی‌اکبر خان، مترجم کنسولگری روس که مردی ثروتمند و خیّر بود به آیینه‌بندی قسمتی از بقعه و تعمیرات آن اقدام کرد و صحن و مدرسه کنونی را احداث و موقوفاتی برای آن‌ها تعیین کرد. نام این صحن و مدرسه در بدو تأسیس اکبریه بود، ولی بعدها صحن مقام صاحب‌الامر خوانده شد.

آستان متبرکه امامزادگان عين علي و زين علي (علیهما السلام)

آستان متبرکه امامزادگان عين علي و زين علي (علیهما السلام) در بخش مرکزی شهرستان تبریز بر بالاي بلندترين قله كوه سرخاب واقع در شمال شهر تبريز كه مرتفع و مشرف به همه شهر تبریز است قرار گرفته است. مربوط است بناي ساختمان بقعه شامل سه باب اتاق و يك مقبره مسجد گونه، يك ايوان، دو مناره تو پُر و پنج ستون سنگي است. در بناي بقعه سنگ سرخ كوه سرخاب و اندكي آجر بكار رفته است. ستون هاي ايوان از سنگ سفت كبود است. سبك بنا شيوه ايلخاني دارد، بقعه در قرن نهم و دهم هجري قمري و هنگام حيات درويش حسين كربلائي بسيار آباد بوده است. در زمان تسلط قشون عثماني به ويراني گرائيده و در زمان شاه عباس صفوي تجديد بنا يافته است. ملا حشري تبريزي در كتاب «روضه الطهار» اين تعمير را چنين توصيف كرده است: « …در اين اوان كه شهنشاه ممالك ستان جهانبان ايران و توران به توفيق الملك المنان فتح آذربايجان نمود، زيارت آن شاهزادگان فرمود، ديد كه مزار اين دو بزرگوار در زمان مخالفين منهدم گشته به ساختن عمارت عالي در آن مكان فيض نشان فرمان داد و در اندك زمان عمارتي را كه با كيوان برابري و همسري مي نمود به اتمام رسانيد.

کلیه حقوق این سایت متعلق به شرکت سامانه رزرواسیون کیهان بوکینگ می باشد.
طراحی و اجرا توسطگروه ارج گستر